Przewody wentylacyjne okrągłe, a prostokątne – różnice

przewody wentylacjune

Każdy budynek potrzebuje sprawnie działającego systemu wymiany powietrza. Jest to konieczne ze względu na gromadzącą się w nim wilgoć, zanieczyszczenia, a w miejscach, w których stale przebywają ludzie lub zwierzęta również z uwagi na wzrastający poziom CO2. W większości nowo powstających budynków odchodzi się od systemów wentylacji grawitacyjnej, która jest mało wydajna i wykorzystuje systemy mechaniczne. W ich przypadku do wykonania systemu niezbędne okazuje się użycie przewodów wentylacyjnych okrągłych lub prostokątnych. Przyjrzyjmy się bliżej obu możliwościom i zobaczmy, która z nich okaże się korzystniejsza.

Czym wyróżniają się kanały okrągłe?

Systemy rur okrągłych są wytwarzane przez dzielenie blach na węższe taśmy, które są następnie na specjalnych maszynach zwijane w rury o określonej długości oraz zgrzewane. W przypadku kolanek, trójników, czwórników czy redukcji poszczególne wyroby powstają przez zgrzewanie lub spawanie pociętych na odpowiednie wymiary elementów, możliwe jest też ich wytłaczanie i późniejsze zgrzewanie lub spawanie. Zaletami rur okrągłych jest niewielka masa, prosty i szybki montaż, a także niewygórowana cena. Plusem jest także szeroka dostępność różnych średnic. W sytuacji, gdy zachodzi potrzeba zastosowania dodatkowego wygłuszenia kanału okrągłego, potrzebna będzie niewielka ilość materiału, co również wpływa na redukcję kosztów.

Charakterystyka kanałów prostokątnych

Kanały wentylacyjne o przekroju prostokątnym powstają przez gięcie arkuszy blachy, a następnie ich spawanie. Konieczne jest również wykonanie na obu wylotach specjalnych rantów, które ułatwiają montaż. Dla kolanek łukowych niezbędne będzie też odpowiednie wycięcie oraz wyprofilowanie elementu. Równie pracochłonne jest wykonanie trójników, redukcji, osadzek lub rozgałęzień. Z uwagi na to, że technologia ta jest bardziej czaso- i energochłonna ceny elementów są wyższe. Zaletą kanałów prostokątnych jest możliwość łatwego dopasowania ich do części konstrukcyjnych budynku oraz uzyskania dużych średnic przy niewielkiej wysokości.